جواد میرزایی

افزایش جمعیت و بدنبال آن افزایش نیاز به فراورده‌های چوبی و همچنین مداخلات عمدی و غیرعمدی ناشی از بهره‌برداری بی‌رویه موجب کاهش سطح جنگل‌ها شده است. بر‌اساس آمار فائو در سال 2000 میزان تولید جنگلهای جهان 6/1 میلیارد مترمکعب بوده در حالیکه میزان مصرف جهانی چوب در همان سال 6/2 میلیارد مترمکعب برآورد شده است. مصرف سرانه چوب در دنیا، اروپا و ایران بترتیب 3/0، 7/0 و 2/0 مترمکعب می‌باشد. با احتساب جمعیت 70 میلیونی ایران، سالیانه حدود 14 میلیون مترمکعب چوب برای مصرف داخلی مورد نیاز است . از دیدگاه اقتصادی، در حدود 35 درصد از چوب مورد نیاز جهان از منابع جنگلکاری تهیه می شود. این در حالی است که تنها حدود 3 درصد از کل سطح جنگل های جهان را به خود اختصاص داده اند و انتظار میرود که جنگلکاریها تا سال 2040 حدود 46 درصد از تقاضای چوبی جهان را برطرف نمایند. از جنبه اکولوژیکی، حفاظت از تنوع زیستی، ترسیب کربن، حفاظت از آب و خاک و کاهش آلودگی، بهبود شرایط میکروکلیما، ایجاد بستر مناسب برای بذرهای پراکنده و تقویت زادآوری رستنی‌های چوبی، روند توالی جنگلهای طبیعی را سرعت می‌بخشد و حافظ تنوع زیستی نیز می-باشند از کارکردهای مهم جنگلها محسوب می‌شود