جهانشاه محمدزاده

این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی بر انعطاف‌پذیری شناختی و حساسیت بین‌فردی نوجوانان دارای نشانه‌های اضطراب اجتماعی انجام شد. روش‌: پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان پسر نوجوان دارای نشانه‌های اختلال اضطراب اجتماعی شهر کوهدشت در سال تحصیلی 1403-1402 بود که از میان آن‌ها 30 دانش‌آموز نوجوان دارای نشانه‌های اختلال اضطراب اجتماعی که نمرات پایینی در انعطاف‌پذیری شناختی و نمرات بالایی در حساسیت بین‌فردی داشتند، به شیوه نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) گمارده شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اضطراب اجتماعی نوجوانان ، پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس ؛وندروال (2010 م) و پرسشنامه حساسیت بی‌ فردی توسط بویس ؛ پاپکر(1989 م) جمع‌آوری شد. گروه آزمایش تحت آموزش ذهن‌آگاهی در طی 8 جلسه 70 دقیقه‌ای قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری در نرم‌افزار SPSS (نسخه 24) تحلیل گردید. یافته‌ها: نتایج حاصل نشان داد که آموزش ذهن‌آگاهی بر انعطاف‌پذیری شناختی و حساسیت بین‌فردی گروه آزمایش تاثیر معناداری داشته است (۰۱/۰p<)، به بیان دیگر آموزش ذهن‌آگاهی در ارتقاء انعطاف‌پذیری شناختی و کاهش حساسیت بین فردی گروه آزمایش اثربخش بوده است (۰۱/۰p<). نتیجه‌گیری: می‌توان گفت از جمله آموزش‌های مفید و اثربخش در جهت تقویت انعطاف-پذیری شناختی و کاهش حساسیت بین‌فردی نوجوانان دارای اختلال اضطراب اجتماعی، آموزش ذهن‌آگاهی است.