خرده آزمونهای ساختار هوش برای اندازه گیری توانایی دانش آموز در خصوص قضاوت و ارزشیابی اشکال هندسی و محاسبات عددی ساخته شده اند. این خرده آزمونها همچنین با تفکر انتقادی در زندگی روزمره و تحصیل مرتبط است که هدفهای مهم هر نظام آموزشی است. پژوهشگران معتقدند که آموزش و شیوه های نوین آن (مانند روش ون هیلی) به دانش آموزان تاثیر زیادی در فهم تواناییهای مورد سنجش (هندسه و ریاضی) ارزشیابی دارد. هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین ابعاد ارزشیابی ساختار هوش میکر با انگیزش و عملکرد هندسه در دانشآموزان در تدریس با روش سنتی و ون-هیلی بود. روش این پژوهش توصیفی – همبستگی و جامعه آماری دانش آموزان پایه دوم دبیرستان رشته ریاضی بود. سه کلاس با سه سطح اقتصادی- اجتماعی برای تدریس به شیوه ون هیلی و سه کلاس با روش سنتی به صورت تصادفی خوشه ایی دو مرحله ایی انتخاب شدند. در مجموع در کلاس اول 84 نفر و در کلاس های دوم 102 نفر شرکت داشتند. جهت تحلیل داده ها از z فیشر استفاده گردید. نتایج آزمون z فیشر نشان داد که تعامل استعداد و مداخله بر انگیزش تحصیلی معنی دار بود. دانش آموزان با روش ون هیلی نسبت به روش سنتی انگیزش تحصیلی بیشتری نشان دادند. همچنین نتیجه z فیشر حاکی از اثر تعامل استعداد و مداخله بر عملکرد دانش آموزان در درس هندسه بود. نتایج دیگر این پژوهش حاکی از این بود که بین ارزشیابی واحدهای تصویری و طبقات تصویری با انگیزش تحصیلی دانش آموز رابطه معنی داری وجود ندارد ولی بین ارزشیابی طبقات نمادین و نظام های نمادین با انگیزش تحصیلی رابطه وجود دارد. با عنایت به اینکه نتایج تحقیق نشان داد که اجرای روش ون هیلی بر افزایش انگیزش توانایی های مربوط به بعد ارزشیابی و عملکرد دانش آموزان در درس هندسه موثر است لذا توصیه می شود که معلمان از روش ون هیلی جهت آموزش درس هندسه در مدارس استفاده کنند.
