هدف پژوهش حاضر، اثربخشی آموزش تنظیم هیجان مدل گراس بر تکانشگری و افکار خودکشی نوجوانان پسر بود. این تحقیق از نوع پژوهشهای شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان شهر ایلام بود. نمونه پژوهش شامل 20 نوجوانان بود که با نمونهگیری دردسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (10 نفر) و کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه آموزشهای مربوط به تنظیم هیجان را دریافت کردند. اطلاعات این پژوهش از طریق، پرسشنامه تکانشگری و افکار خودکشی جمع آوری شد. روش مورد استفاده برای آزمون فرضیههای پژوهش تحلیل کوواریانس تک متغیره بود، فرضیه ها در سطح 05/0 با نرم افزار spss24 تجزیه و تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد که آموزش تنظیم هیجان، اثر معناداری بر کاهش تکانشگری و افکار خودکشی در نوجوانان داشته است. یافته های این پژوهش ضرورت کاربرد برنامه های آموزش تنظیم هیجان در راستای کاهش سطح تکانشگری و افکار خودکشی را خاطر نشان می سازد.
