در گفتمان سیاسی سالهای اخیر، از انتخابات به عنوان امانت یاد میشود و آرای مردمی و آنچه توسط این آراء تعیین میگردد، امانت مردم نزد حکومت خوانده میشود. در پژوهش پیش رو، سعی شده تا با رجوع به دیدگاه قرآن و نهج البلاغه تعیین گردد که این استعمال، صرفاً کاربردی استعاری و ادعایی است و به کار بردن این تعبیر در جهت تنویر ذهن مخاطب و درک معناست، یا استعمالی حقیقی است و در نگرش قرآنی و علوی، حکومت اسلامی و اموری که به آن سپرده شده، همچون فرآیند انتخابات و بالتبع آن رأی مردم و نتیجه انتخابات اماناتی حقی
