زمینه و هدف: یکی از مباحث مورد بحث در فقه امامیه و اهل سنت، مسأله درد زایمان است. که بهعنوان یک مساله مستقل مورد پژوهش قرار نگرفته است لذا به سبب آثار مالی مترتب بر آن نیازمند تحقیق است. فقهای مسلمان در زمینه پذیرش درد زایمان به عنوان مرضی که دارای آثار فقهی باشد اختلافنظر دارند؛ موضوع اختلاف نظر، علاوه بر اصل پذیرش درد زایمان به عنوان یک مرض، نفوذ تصرفات مالی زن در زمان دچار شدنش به درد زایمان است. بنابر این دو سوال مطرح است؛ یکی اینکه آیا طلق در فقه امامیه و اهل سنت مرض محسوب میشود. دوم اینکه آیا طلق همچون امراض دیگر منشاء ترتب آثار مالی است؟ مواد و روشها: این نوشتار با روش توصیفی تحلیلی به گردآوری و بررسی نظرات و فتاوی فقهای امامیه و اهل سنت در ارتباط با درد زایمان و آثار تصرفات مالی مترتب بر آن پرداخته است. یافتهها: فقهای مذاهب اسلامی در مبانی تشخیص درد زایمان به عنوان یک مرض، که دارای احکام خاص باشد، اتفاقنظر ندارند. و در خصوص تصرفات زن در مدت حمل سه نظریه وجود دارد؛ مشهور فقهای امامیه، حنفیه، شافعیه و حنابله تصرفات زن در زمان درد زایمان را محدود به ثلث میدانند. برخی از فقها قائل به جواز تصرف او از اصل مال هستند. عدهای دیگر تصرفات قبل از زایمان و بعد از آن را از اصل مال و تصرفات همزمان با درد زایمان را از یک سوم محاسبه می-کنند. از آنجا که تشخیص مصادیق مرض الموت امری عرفی است، نظر متخصصین علم پزشکی و آمار مرگ و میر مادران در دوران حاملگی و درد زایمان دقیقتر است. لذا در صورتی که گزارش این دو ، خوف از مرگ برای مادران را موجه بداند تصرفات زن در این مدت محدود به ثلث میشود.