در جوامع کنونی بیماریهای جسمی و خصوصاً روانی همیشه انسان ها را تهدید مینماید، و این در حالی است که انسانی میتواند به هدف مطلوب خود برسد و جامعه را سر و سامان بدهد، که دارای سلامت جسمی و روحی باشد. نماز به عنوان کاملترین نوع عبادت با اثر بازدارندگی خود از فحشا و منکر، همواره دارای تأثیرات بی شماری در زندگی فردی و اجتماعی انسان ها بوده است. عالیترین نقش نماز برای مردم به ارمغان آوردن امنیت جانی، سلامت روانی، صحت و تندرستی جسم است؛ از آن جا که امروزه با پیشرفت تکنولوژی با وجود آسایشی که برای انسان از جهاتی به ارمغان آورده ولی بشر با وقایع مختلفی چون استرس، اضطراب، افسردگی، فشارخون، سکته قلبی و مغزی و ... در زندگی روزمره خود دست و پنجه نرم میکند، که نه تنها زندگی فردی بلکه زندگی اجتماعی را تهدید می نماید؛ با توجه به این شرایط سخت انسان نیازمند امری است، که او را ضمن خارج کردن از این شرایط، به شرایط مطلوب فردی و اجتماعی برساند. در این مقاله نگارنده با روش توصیفی - تحلیلی با بررسی نظر علمای دینی، روانشناسی و روانپزشکی به این نتیجه رسیده است که به جای آوردن نماز با تمام مقدمات و اجزاء و شرایط آن ضمن تأثیر در شفای جسم و روح انسان عملی است که انجام صحیح و با توجه آن ارتقای سطح سلامت جسم، روح و در نتیجه اجتماع میگردد، چون هویت و ماهیت نماز انسان ها را از جرم و جنایت و شکستن هنجارها صیانت میکند.
