چکیده تعلیم و تربیت لیبرالیستی جمع بین حق آزادی و تعلیم و تربیت خصوصاً تربیت دینی را ناممکن میداند بر همین اساس تلقین و تحمیل عقاید و باورها را از طرف مربیان بر متربیان نمیپذیرد مقالات علمی در اشکال بر این نظر لیبرالیسم نگاشته شده است و در آن تحقیقات علمی از تربیت دینی متربیان با رعایت آزادی و استقلال فکری دفاع شده است. در این تحقیق نویسنده با استفاده از روش تحلیلی – توصیفی به این نتیحه رسیده است که اولاً آزادی مثل سایر حقوق طبیعی به وسیله اصول و قواعد حقوقی محدود گردیده است ثانیاً بین محتوای آموزشی و تربیتی و شیوهی ارائه آن در تعلیم و تربیت اسلامی میتوان فرق گذاشت به این صورت که آن دسته از سفارشات دینی که از والدین و مربیان خواستهاند که کودکان را به پذیرش عقاید و انجام برخی تکالیف وادار نمایند، ناظر به محتوا دانست نه به شیوه ارائه آن. لذا بر مربی لازم است که با بکارگیری امکانت و شیوههای نوین در هر دوره و عصری محتوای صحیح و مقبول به کودکان تعلیم دهد. همانطور که در تغذیه جسمانی کودک، کودک را به خود وا نمیگذارند و همزمان نیز مهارت مستقل زیستن را به او یاد میدهند در تغذیه فکری نیز نباید کودک را به خود واگذاشت بلکه معارف صحیح را باید به او آموخت و بر اساس تعالیم صحیح و مقبول او را تربیت نمود و همزمان برای حفظ آزادی، مهارت درست اندیشیدن را به او آموخت.
