به عمل و اقداماتی که به انجام گناه کمک می کند و زمینه ارتکاب گناه را فراهم می سازد. «اعانه بر اثم» اطلاق می گردد. تهیه مقدمات و کمک به صناعات و اعمالی که فایده ی آنها منحصر در حرام است و هیچ انتفاعی از آنها جز در حرام برده نمی شود. به عنوان مصادیق اعانت بر ائم و کمک به حرام موجب فساد و حرمت است. در این پژوهش که به روش توصیفی-تحلیلی انجام گرفته چنین حاصل شده که ضابطه در تمامی امصادیق اعانت بر ائم این است که در صورتی که این اعمال در عرف. کمک نمودن بر گناه تلقی شوند. مطابق دیدگاه قائلان به حرمت که مختار ما نیز می باشد. حرام هستند و اعانت به هر بیع و هر امری که در آن لهو و لعب انجام می دهند. و هر امری که به واسطه اش به غیر خداوند متعال تقرب حاصل شده و کفر و شرک تلقی شود و حق به وسبله ی آن خوار گردد، حرام خواهد بود.
