یکی از مباحث مهم در آثار فقهی و فقهای امامیه که در قانون مدنی ما نیز انعکاس یافته است، بحث شفعه می‌باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی ابعاد شفعه در ادبیات حقوقی ومدنی ایران بادرنظرگرفتن ابعادقانونی آن می‌باشد.بابررسی و جستجوگسترده درمنابع کتابخانه‌ای و تحقیقاتی موجود به خلاهای ذهنی پژوهشگر درباره حق قانونی و مدنی شفعه در ایران باتوجه به مصوبه‌های قانونی پرداخته شده است.نتایج نشان داد با درنظرگرفتن این ابعاد در بطن جامعه میتوان به پیشبرد اهداف جهانی و علمی کمک کرد.
