کامران طاهرپور

چکیده این پژوهش به منظور ارزیابی تاثیر پروبیوتیک لاکتوفید و پدی‌گارد بر عملکرد، جوجه‌درآوری و ایمنی مرغ‌های مادر گوشتی انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با استفاده از 300 قطعه مرغ مادر گوشتی (راس 308) از سن 51 تا 62 هفتگی با 5 تیمار، هفت تکرار و 10 مشاهده در هر تکرار اجرا شد. تیمار‌های آزمایشی شامل 1) جیره پایه (شاهد)، 2) جیره پایه + 1/0گرم بر کیلوگرم پروبیوتیک لاکتوفید، 3) جیره پایه + 1/0گرم برکیلوگرم پروبیوتیک پدی‌گارد، 4) جیره پایه + 1/0گرم بر کیلوگرم پروبیوتیک لاکتوفید + 1/0گرم برکیلوگرم پروبیوتیک پدی‌گارد و 5) جیره پایه + 5/0گرم بر کیلوگرم آنتی‌بیوتیک اکسی‌تتراسایکلین بود. نتایج نشان داد که افزودن پروبیوتیک موجب افزایش عملکرد و جوجه‌درآوری در مرغ‌های مادر گوشتی نشد (05/0 P). در مرغ‌های مادر گوشتی، از میان فراسنجه‌های ایمنی بررسی شده تنها تعداد لنفوسیت‌ها با مصرف پروبیوتیک لاکتوفید افزایش یافت (05/0 > P). فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون (کلسترول سرم، مالون د-آلدهید و گلوتاتیون) تحت تاثیر مصرف لاکتوفید و پدی‌گارد قرار نگرفتند (05/0 < P). افزودن پروبیوتیک در جیره مرغ‌های مادر گوشتی بیان ژن TLR2A و TLRA4A را افزایش داد (05/0 >P ). افزودن هم زمان دو پروبیوتیک لاکتوفید و پدی‌گارد در جیره سبب افزایش بیان ژن TLR2 و TLR4 در سن 62 هفتگی شد. به طور کلی، مصرف پروبیوتیک،سبب افزایش جمعیت کلی‌فرم‌ها در دستگاه گوارش شد اما نتوانست عملکرد مرغ‌های مادر گوشتی را بهبود بخشد. واژه‌های کلیدی: پروبیوتیک، جوجه درآوری، عملکرد، مرغ مادر گوشتی