محمد اکبری قرائی

زمینه مطالعاتی: صمغ گوار یک ترکیب گالاکتومانانی بوده و در مقادیر زیاد، ضدمغذی و در مقادیر کم در جیره می‌تواند خاصیت پری‌بیوتیکی داشته باشد، آنزیم بتاماناناز با کاهش وزن مولکولی این ترکیب حالت ضد مغذی بودن آن را تعدیل می‌کند. هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثر سطوح مختلف صمغ استخراج شده دانه گوار و آنزیم بتاماناناز بر عملکرد، جمعیت میکروبی و پاسخ ایمنی جوجه‌های گوشتی سویه راس 308 است. روش کار: این تحقیق با استفاده از 312 قطعه جوجه گوشتی سویۀ راس 308، به صورت طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار،چهار تکرار و سیزده قطعه جوجه در هر تکرار به مدت 42 روز انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل 1) جیره شاهد بر پایۀ ذرت-کنجالۀ سویا 2) جیره شاهد به همراه پروبیوتیک فرمکتو (18/0 درصد) 3) جیره شاهد به همراه 35/0 درصد صمغ گوار 4) جیره شاهد+ به همراه 70/0 درصد صمغ گوار 5) جیره شاهد به همراه 35/0 درصد صمغ گوار و 05/0 درصد آنزیم بتاماناناز 6) جیره شاهد به همراه 70/0 درصد صمغ گوار و 05/0 درصد آنزیم بتاماناناز ، بودند . نتایج: نتایج آزمایش نشان داد که تیمار‌های آزمایشی اثر معنی‌داری بر ضریب تبدیل غذایی جوجه‌های گوشتی داشتند (05/0 P<)، به طوری که کمترین ضریب تبدیل مربوط به تیمار 5، و بالاترین ضریب تبدیل غذایی مربوط به تیمار حاوی صمغ زیاد بود. در این آزمایش مشخص گردید که تیمارهای مختلف آزمایشی از نظر تیتر آنتی‌بادی علیه سلول قرمز خون گوسفند تفاوت معنی‌داری نداشتند (05/0< P). اثر جیره‌های آزمایشی بر جمعیت میکروبی ژژنوم و ایلئوم معنی‌دار بود (05/0 P<)، به نحوی که بیشترین تعداد لاکتوباسیل در ژژنوم در تیمار 6 و کمترین تعداد آن در تیمار 4 و نیز بیشترین تعداد لاکتوباسیل ایلئوم در تیمار 6 و کمترین آن مربوط به تیمار شاهد بود. نتیجه گیری کلی: به‌طور‌خلاصه افزودن صمغ گوار و آنزیم بتاماناز به جیره بر عملکرد و پاسخ‌های ایمنی جوجه‌های گوشتی در مقایسه با شاهد، اثر نداشت، با این وجود، افزودن صمغ همراه با آنزیم، جمعیت میکروبی لاکتوباسیل‌های ژژنوم و ایلئوم را افزایش داد و بدین‌جهت می-توان آن‌را توصیه کرد.