صبر، مادر فضیلتها و از پربسامدترین واژگان قرآن کریم است. نوشتار حاضر، با روش توصیفی تحلیلی، مؤلفههای اساسی صبر را در قرآن کریم بررسی کرده، مصادیق بارز آن را در سورهی یوسف (ع) مطرح نموده و در لابهلای مباحث، ضمن تشریح رفتارهای یعقوب و یوسف (ع)، برداشتها و کارکردهای تربیتی صبر را بیان داشته است. رهیافت اصلی این پژوهش آن است که شرح صدر، خویشتنداری، خطاپوشی، عفتپیشگی، مدارا، پرهیز از بیتابی، دوری از شتابزدگی و خیرخواهی مهمترین مؤلفههای صبر در قرآن کریم هستند که مصادیق بارز و نمود عینی در سورهی یوسف (ع) دارند و کارکردهای تربیتی آنها، از محورهای آیات سورهی یادشده است و ازآنجاکه قصهی یوسف (ع)، با همهی آموزندگیها و ویژگیهایی که دارد، از دستبرد تحریف و آفت اسرائیلیات در امان نمانده است، نااهلان - دانسته یا ندانسته- پیرایهها و افسانههایی را در آن گنجاندهاند، تحلیلی بر روایات تفسیری مرتبط با آیات را نیز، در حد وسع نوشتار حاضر، به انجام رسانده است.
