گفتاری بودن زبان قرآن از جمله مباحث روز آمد در حوزه زبان شناسی قرآن است که مجادلات و بحث های بسیار ی را در میان صاحب نظران پدید آورده است. پژوهشگر غیر مسلمان آمریکایی، دکتر ویلیام آلبرت گراهام، در بخشی از کتاب خود با عنوان «فراسوی واژه مکتوب، جنبه های شفاهی متن مقدس در تاریخ مذهب» گفتاری بودن قرآن را بررسی کرده است. پژوهش حاضر که به شیوه توصیفی-تحلیلی صورت پذیرفته و داده های آن نیز به روش کتاب خانه ای گرد آمده، به تبیین و تحلیل برداشت گراهام از گفتاری بودن قرآن پرداخته است. نتیجه به دست آمده نشان می دهد که محقق در چارچوب یک «طیف بیان»، قرآن را هم زمان، هم یک مجموعه گفتاری و هم یک متن نوشتاری می شناسد؛ اما با توجه به قرائنی وبه ویژه با در نظر گرفتن نحوه عملکرد شفاهی آن در جامعه اسلامی، وجه اصلی و غالب آن را گفتاری می داند.
