یکی از منابع مورد استفاده در تفسیر، روایات تفسیری است. از جمله این روایات، روایات تفسیری صحابه پیامبر(صَلَّیاللهُعَلَیْهِوَآلِهِ) است. آنچه که در خصوص قول صحابه، محل بحث و اختلاف نظر علماء است، حجیت و یا عدم آن، در تفسیر است. از جمله علمای معاصر شیعه که در این خصوص نظرات متفاوتی ارائه دادهاند، حضرات آیات محمدهادی معرفت و سیدعلی حسینیمیلانی میباشند. این پژوهش بر آن است تا با بهرهگیری از شیوه توصیفی- تحلیلی، دیدگاه و دلایل این دو اندیشمند گرانقدر را در باب اعتبار و حجیت قول صحابه در فهم و تفسیر آیات قرآن کریم، تطبیق داده و وجوه افتراق و اتفاق این دو دیدگاه را تبیین و تحلیل نماید. بررسی دیدگاه این دو اندیشمند نشان میدهد که اختلاف نظر آیتالله میلانی با آیتالله معرفت به دلیل اختلاف برداشت در تعاریف و مصادیق صحابه بوده و با تحلیل دقیق دیدگاه معرفت، به دیدگاه یکسانی از آن دو در این زمینه میرسیم؛ به این معنا که بر طبق دیدگاه آیتالله معرفت، ضمن قایل شدن به تفصیل در بین صحابه از یک سو و سخنان نقل شده از ایشان از سوی دیگر، میتوان در مواردی به حجیت قول صحابه، و در مواردی نیز به عدم حجیت قول آنان قایل شد.
