هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تطبیقی خودشیفتگی در روانشناسی با مفهوم عُجب در آموزههای اسالممی اسالو و در آن سال ی شده اسو به این سؤال بپردازد که چه نسبتی بین این دو وجود دارد؟ مواد و روش: این پژوهش به روش توصیفی و تحلیل محتوا و با تکیه بر منابع روانشناختی و همچنین آیالا رالرآن کالری و روایالا م صومین)ع( به موضوع مورد بحث پرداخته اسو. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد که این دو، ه پوشانی رابل ممحظالهای بالا هال دارنالدر برخالی از شالاخ های نارسیسیسال همچون خودبرتربینی، نیاز به تحسین و اشتغال ذهنی به خیالپردازی در مورد تواناییهای خالود را میتالوان در مفهالوم عُجالب سالرا گرفو. با این تفاو که در عُجب، خودبرتربینی ذاتی وجود دارد اما در خودشیفتگی، خودبرتربینی فرد م لول مقایسه با دیگران اسالور یا اینکه در حالو عُجب، فرد اطمینان به کمال بودن صفتی خاص در خود دارد حال آنکه در خودشیفتگی، این باور وجود نداردر بلکاله این نوع نگاه نسبو به خود خیالی اوسو که م نی مییابد و نه خود وار یاش. نتایج: بر اساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفو که واژه عُجب از بین سایر واژگان مورد استفاده، بیشترین ررابالو مفهالومی را با نارسیسیس و خودشیفتگی داشته و لذا میتواند به عنوان جایگزینی مناسبی برای آن دو در نظر گرفته شود. واژگان کلیدی: نارسیسیس ، خودشیفتگی، عُجب، ررآن، حدیث، روانشناسی.
