چکیده درمطالعات روان شناختی، اختلال شخصیت خودشیفته یکی ازانواع اختلال های شخصیتی است که با ویژگی های متعدد-منحصر به خود یا مشترک با سایر اختلالات- شناخته می-شود. همچنان که در آخرین نسخه از راهنمای تشخیصی و آماری اختلالاهای روانی انجمن روانپزشکی آمریکا مورد توجه و تأکید قرار گرفته است تکبر و داشتن احساس خودبزرگبینانه از خود، مهمترین ویژگی شخصیت خودشیفته به شمار میآید. هدف این پژوهش تحلیل و تبیین این ویژگی و مؤلفه بوده و در آن سعی شده است تا به روش توصیفی-تحلیلی به تبیین چیستی آن از منظر آموزه های اسلامی و مبانی روان شناسی بپردازد. در این پژوهش ضمن بررسی عبارات قرآنی و روایی، عالوه بر مفهوم تکبر که بر احساس خودبزرگ بینانه از خود دلالت می کند و با مفهوم خودبزرگ-بینی در اختلال شخصیت خودشیفته قرابت معنایی دارد، مفاهیم »بَغْی، طَغْی، بَطَر، فَرَح، مَرَح، عتا، خُیَالء و حمیّت جاهلیت« نیز به دست آمد که در زیرمجموعه تکبر قرار گرفته و هرکدام بر جهتی از جهات ویژگی خودبزرگ بینی در اختلال شخصیت خودشیفته دلالت می کنند
