مبحث رشد و تربیت کودک از مهمترین موضوعات در حوزهی علوم انسانی به شمار میآید. همراه با گسترش مکاتب گوناگون، نقطه نظرات مختلفی راجع به رشد کودکان به وجود آمده است. از این رو بررسی مکاتب مهم در زمینهی تربیت کودک و تطابق این نظریات با آموزههای اسلامی امری ضروری است. در پژوهش حاضر اعتماد بنیادین در مقابل بیاعتمادی بنیادین در نظریهی رشد روانی -اجتماعی اریک اریکسون، با نگاهی که در آموزههای دین اسلام نسبت به رشد کودک در این مرحله وجود دارد مقایسه، و میزان اشتراکات و اختلافات این دو به دست آمده است. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی-تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات در آن به صورت کتابخانهای است. عمده نتیجهای که در این پژوهش گرفته شد این است تمام مسائل این دو دیدگاه در این مرحله با یکدیگر مشترک، و عبارت اند از:1- مادر باید در صورت امکان به طور کامل شیردهی نوزادش را انجام دهد. 2- کودک در این مرحله باید آزاد و رها گذاشته شود. 3- در تولد تا یک سالگی زیربنای شخصیت شک میگیرد، و در صورت عبور مناسب کودک از این مرحله ناهنجاریهای اجتماعی او کمتر خواهد شد. 4- در این مرحله، علاوه بر فعال شدن حس دهانی، حواس بینایی، شنوایی و لامسه نیز فعال میشوند؛ بنابراین پدر و مادر باید نسبت به انجام فعالیتهای خصوصیشان احتیاط کنند. 5- این مرحله سن پادشاهی کودک است؛ 6- اعتمادی که کودک در این مرحله میکند نباید از روی سادهلوحی باشد؛ 7- کیفیت روابط کودک با مادر در سرنوشت او کاملا موثر است و ... .
