میکروگرینها حاصل رشد کوتاهمدت بذور سبزیجات هستند و معمولاً از نظر ارزش غذایی از گیاهان بالغ خود مغذیتر میباشند. قارچ Pythium ultimum یکی از بیمارگرهای محدود کننده کشت بسیاری از میکروگرینها از جمله ریحان است. در این تحقیق ابتدا ده جدایه باکتری اندوفیت از ریشه برخی گیاهان بالغ خانواده لامیاسه شامل ریحان، گوش بره زرد و رزماری جداسازی گردید. جدایهGF1 اثرات محرک رشدی بیشتری روی گیاه ریحان نسبت به بقیه باکتریها نشان داد. همه عوامل رشدی بررسی شده در دو غلظت 107 ×5 و 106×5 جدایه GF1 بالای 50 درصد افزایش داشتند.توالییابی ژن ارانای ریبوزمی 16S نشان داد که باکتری مذکور Rhizobium sp. میباشد. این باکتری در مقایسه با شاهد تأثیر قابل توجهی در بهبود وزن میکروگرینها، کاهش شدت و وقوع بیماری ناشی از قارچ P. ultimum داشت. آزمونهای بیوشیمیایی نشان داد که میزان فنل کل، کاتالاز و پراکسیداز در میکروگرینهایی که توسط این باکتری تلقیح شده بودند افزایش چشمگیری داشتند. این جدایه اثر مستقیم ضد قارچی علیه P. ultimum در آزمایشگاه نشان نداد. نتایج این پژوهش نشان داد که باکتری اندوفیتGF1 Rhizobium sp. بدون اثر مستقیم ضد قارچی با سازوکار القاء مقاومت و افزایش ترکیبات دفاعی گیاه قادر به کنترل قابل توجه بیماری است. این جدایهباکتری قابلیت مفید دوگانه در حوزههای گیاهپزشکی و سبزیکاری دارد.
