بیماری آتشک درختان دانهدار یکی از عوامل اصلی محدود کننده احداث و کشت باغات گلابی و بِه در ایران میباشد. ترکیبات مسی به عنوان تنها مواد موثر بر این بیماری دارای اثر تماسی بوده و در صورتی که در زمان مناسب استفاده نشوند، با نفوذ باکتری به قسمتهای داخلی بافت گیاه، غیر موثر خواهند بود. از اینرو نیاز است تا با بررسی ترکیبات دیگر که به گیاه در مقابل این بیماری کمک میکنند در کنترل موثر این بیماری گام برداشت. بدین منظور از ترکیبات پتاسیمی موجود در بازار شامل فسفات پتاسیم، سیلیکات پتاسیم و سولوپتاس در پایه گلابی پیرودوارف به صورت مخلوط با آب آبیاری استفاده شد. از غلظتهای 20 میلیلیتر بر لیتر فسفات پتاسیم، 200 میلیلیتر بر لیتر سیلیکات پتاسیم و 38 گرم بر لیتر سولوپتاس با توجه به دستورالعمل شرکت سازنده استفاده شد. غلظتهای مورد نظر هر پنج روز یکبار در حجم 100 میلیلیتر و چهار هفته قبل از تلقیح باکتری، با آب آبیاری مخلوط شدند و در اختیار نهالهای پایه رویشی پیرودوارف قرار گرفتند. از جدایه Erwinia amylovora D43 موجود در کلکسیون میکروبی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان (شاهرود) استقاده شد. تلقیح جدایه به صورت تزریق به بافت انتهای ساقه اصلی (50 میکرولیتر با غلظت CFU/mL108) انجام شد. نتایج استفاده از سه کود پتاسیمی نشان داد که در غلظتهای مصرف شده بر روی نهال گلابی هیچ علامت یا اختلال نامطلوبی اَعم از سوختگی یا تغییر رنگ مشاهد نشد. تمامی ترکیبات پتاسیمی مورد استفاده باعث کاهش درصد وقوع بیماری نسبت به تیمار شاهد شدند. بیشترین کاهش درصد وقوع بیماری برای تیمار فسفات پتاسیم با نرخ 6/40 درصد به دست آمد. بعد از آن سیلیکات پتاسیم با 2/31 درصد و سولوپتاس با 9/27 درصد کاهش بیماری در جایگاه های بعدی قرار گرفتند. لذا استفاده از ترکیبات پتاسیمی علاوه بر کاهش مصرف سموم و جلوگیری از مقاومت عوامل بیماریزای باکتریایی، سبب کاهش هزینههای سمپاشی خواهد شد.
