افزایش نگرانیها در زمینه گرمایش جهانی موجب شده که به خاک و توانایی آن در ترسیب کربن توجه ویژهای شود. این تحقیق به منظور بررسی اثر جنگلکاری بر ترسیب کربن خاک در مناطق خشک انجام گردید. برای این منظور پارک جنگلی آبگرم دهلران (با گونههای اکالیپتوس، کهور و کنار) و یک منطقه شاهد همجوار (غیرجنگلی) انتخاب و بهطور تصادفی - 0 سانتی متری خاک نمونه برداری و میزان ترسیب کربن و سایر عناصر نظیر فسفر، پتاسیم، ازت، وزن - سیستماتیک از عمق 20 مخصوص ظاهری، اسیدیته، رطوبت، درصد رس، سیلت، شن و سنگریزه اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که میزان ترسیب 24 تن در هکتار) بود. / 117 تن در هکتار و تقریباً پنج برابر منطقه غیرجنگلی ( 82 / کربن خاک در منطقه جنگلی معادل 71 بیشتر از رویشگاه کنار بوده، اما بین میزان (P<0/ همچنین میانگین ترسیب کربن خاک در رویشگاه کهور به طور معنیداری ( 005 ترسیب کربن در رویشگاههای کهور و اکالیپتوس و رویشگاههای کنار و اکالیپتوس اختلاف معنیداری وجود نداشت. میزان ترسیب کربن خاک در منطقه متراکم رویشگاه اکالیپتوس به طور معنیداری بیشتر از منطقه غیرمتراکم بوده، اما از این نظر در دو رویشگاه کنار و کهور تفاوت معنیداری وجود نداشت. از سوی دیگر میزان ترسیب کربن خاک در زیر و خارج تاج پوشش در رویشگاه کنار به طور معنیداری متفاوت بوده، اما در دو رویشگاه دیگر تفاوت معنی داری مشاهده نشد. با توجه به نتایج این تحقیق می توان ابراز داشت که توسعه جنگل کاری این منطقه نقش مهمی در کاهش آلودگیهای اتمسفری داشته است، به گونهای که توسعه این جنگل کاریها را در سطوح بیشتر میتوان پیشنهاد نمود.
