با گسترش فرهنگ شهر نشینی و افزایش تقاضای احداث سازه های بلند تر و مقاوم تر، صنعت ساخت و ساز به سمت احداث این نوع سازه ها اعم از فولادی، بتنی، مرکب و غیره پیش می رود. کنترل پاسخ لرزه ای این گونه ساختمان ها در مقابل بارهای دینامیکی زلزله و باد از اهمیت بسزایی برخوردار است. جهت کنترل پاسخ های سازه مکانیزم های مختلفی وجود دارد. میراگر جرم متوازن (TMD) یکی از مهمترین این مکانیسم ها است که امروزه مورد توجه مهندسان قرار دارد. این نوع میراگر دارای سه پارامتر فیزیکی اصلی شامل: جرم، سختی و میرایی است. در دو دهه ی اخیر به علت عملکرد مناسب و کاربرد آسان تر میراگرهای جرم متوازن، این نوع از میراگرها بیشتر مورد مطالعه ی پژوهشگران قرار گرفته اند. در تحقیق حاضر به بررسی اثرات تغییر پارامترهای فیزیکی سختی و میرایی TMD بر کنترل پاسخ لرزه ای ساختمان های بلند فولادی با استفاده از تحلیل تاریخچه زمانی پرداخته شده است. نتایج به دست آمده حکایت از آن دارد که تغییر پارامترهای فیزیکی اصلی TMD بیشترین تأثیر را بر بهبود پاسخ لرزه ای ساختمان های بلند فولادی زیر اثر شتابنگاشت های مهم دارند.
