محمود عدالتی

دیوارهای برشی فولادی در دهه های اخیر به عنوان یک سیستم معمول برای مقاومت در برابر نیروهای جانبی مورد استفاده قرار می گیرند. شکل پذیری و خاصیت جذب انرژی بالا از جمله مزیت های آنها به نسبت دیگر سیستمهای باربر جانبی است. بازشوهای دایره ای برای کاهش تقاضای نیرو در اعضای مرزی به صورت الگوی سوراخشدگی اجباری در صفحه ایجاد می شوند که هر الگو متناسب با خصوصیات خود بر عملکرد لرزه ای دیوار برشی فولادی تاثیر میگذارد. در پژوهش حاضر اثر اندازه قطر سوراخ دایره ای در مرکز صفحه دیوار و اثر فاصله سوراخ دایره ای از مرکز دیوار مورد بررسی قرار گرفته است. دیوارهای برشی فولادی با شش الگوی مختلف سوراخشدگی با سه فاصله مختلف از مرکز و سه قطر مختلف سوراخ، با استفاده از مدل اجزا محدود و با استفاده از نرم افزار (Hf2 (2016 Abaqus مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. پارامترهای عملکرد لرزه ای شامل حداکثر برش پایه، حداکثر لنگر پایه، حداکثر جابجایی سقف و حداکثر جابجایی نسبی طبقات برای 6 مدل مورد بررسی با استفاده از تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی، تحت اثر سه زلزله Cape mendocino ،Northridge و Taiwan که با استفاده از الزامات آیین نامه 2800 همسان سازی شده اند (جمعا 18مدل)، جهت مقایسه و تجزیه و تحلیل، مورد ارزیابی نرم افزاری قرار گرفته اند. تفاوت پارامترهای عملکرد لرزه ای در دیوارهای با سوراخ خارج از مرکز تا فاصله 1000 میلی متر نسبت به دیوار با سوراخ مرکزی، در 2 تا 1ای بین محدوده درصد است. در دیوار با فاصله 1500 میلی متر از مرکز نسبت به دیوار با سوراخ مرکزی، برش پایه در محدودهای بین 48.2 تا13.62 لنگر پایه در محدوده این بین 3.26تا7.73درصد کاهش می یابند که این مسیله میتواند به دلیل افزایش نقش اعضای مرزی در عملکرد دیوار برشی باشد.