زلزله یکی از پدیدههای محیطی است که باعث ایجاد تنش با شدتهای مختلف در سازهها میشود. بخشی از این تنشها توسط سختی و میرایی ذاتی سیستم تحمل میشوند. اگر اندازه و شدت تنشهای وارده و نیز ارتفاع سازه افزایش یابد، میرایی و سختی ذاتی سیستم جوابگوی تنشهای ناشی از بارهای جانبی سیستم (زلزله) نمیباشد. بنابراین به روشهایی برای افزایش میزان سختی و میرایی سیستم نیاز است. از این رو در این مقاله یک قاب خمشی بتن آرمهی ویژه با تعداد طبقات 5 و طول دهانه 4 متر در شهر ایلام با استفاده از نرمافزار SAP2000 و آیین نامه IBC2018 مدلسازی و با روش تحلیل تاریخچهی زمانی خطی آنالیز میشود. نتایج بررسیهای انجام شده در این مقاله به صورت مقایسهی پارامترهای تحلیل با و بدون TMDs بر روی قاب در قالب نمودار و جدول آورده شده است. نتایج حاصل نشان میدهد که حداکثر تغییر مکان، برش پایه و دریفت طبقات با وجود TMDs به طور قابل محسوسی (در حدود %36.2) کاهش مییابد.
