تا به حال آئیننامههای بسیاری در سراسر دنیا برای طراحی و اجرای سازههای مقاوم در برابر زلزله تهیه شده است. این آییننامهها مبتنی بر روشهای استاتیکی معادل، شبه استاتیکی (طیفی)، دینامیکی و ... تدوین شدهاند. در تمام این روشها، نیروی زلزله اعمال شده بر ساختمانها توسط آمار و اطلاعاتی که از زلزلههای قبلی در دنیا یا منطقه ثبت شدهاند بدست میآید و ایمنی سازهها را بر حسب اهمیت سازه و نوع ساختگاه زمینشناسی بستر و اطلاعات دیگر تامین میکند. اما با این وجود، ممکن است زلزلهای که در آینده به هر یک از این سازهها وارد شود با تمام زلزلههایی که برای محاسبه مقاومت و پایداری سازه در نظر گرفته شده است متفاوت باشد. زیرا اساساً ماهیت زلزله یک پدیده اتفاقی بوده و رخ داد هر زلزله با تمام زلزلههای دیگر در سراسر جهان متفاوت است. به همین دلیل پس از محاسبه نیروی زلزله توسط روشهای ذکر شده روشهایی جهت طراحی ساختمان مقاوم در برابر زلزله مطرح میشوند. یکی از روشهای کاهش تأثیرات زلزله و باد بر سازه، استفاده از ابزارهای کمکی میرانندهی ارتعاش و اثرات آن است که در این راستا میتوان به میراگرهای جرمی تنظیم شونده (TMDs) اشاره نمود. در این مقاله یک قاب خمشی بتن آرمهی ویژه با تعداد طبقات 5 و طول دهانه 4 متر در شهر ایلام با استفاده از نرم افزار SAP2000 مدل سازی و با روش تاریخچه زمانی غیرخطی FNA تحلیل میشود. بررسیهای انجام شده و مقایسه پارامترهای تحلیل سازه با و بدون TMD به صورت نمودار و جدول آورده شده است. نتایج حاصل نشان میدهد که حداکثر تغییر مکان، برش پایه و دریفت طبقات با وجود TMD به طور قابل محسوسی در حدود %27.7 نسبت به حالت بدون TMD کاهش مییابد. همچنین اضافه شدن سیستم TMD به سازه، زمان تناوب سازه را در حدود %32 درصد افزایش میدهد که سبب کاهش نیروی برش پایهی سازه میگردد.
