زلزله یکی از پدیدههای محیطی است که سبب ایجاد تنش با شدتهای مختلف در سازهها میشود. بخشی از این تنشها توسط سختی و میرایی ذاتی سیستم تحمل میشوند. اگر اندازه و شدت تنشهای وارده و نیز ارتفاع سازه افزایش یابد، میرایی و سختی ذاتی سیستم جوابگوی تنشهای ناشی از بارهای جانبی سیستم (زلزله یا باد) نمیباشد. بنابراین بایستی به روشهای مناسب میزان سختی و میرایی سیستم را افزایش داد. هدف از این پایاننامه، کالیبره کردن سیستم میراگر جرمی تنظیم شونده چندگانه فعال (AMTMD)، به منظور طراحی بهینهی ساختمانهای با اسکلت بتنی تحت اثر تحریکات لرزهای است. از آنجایی که منطق فازی در تعیین متغیرهای تصادفی دارای انعطافپذیری خوبی است، بنابراین برای تعیین مقادیر نیروهای محرک فعال در میراگر جرم تنظیمشونده چندگانه از کنترلکننده منطق فازی استفاده شده است. شایان ذکر است که برای کالیبره کردن تحریک کنندهی فعال، نخست بایستی به طراحی بهینهی میراگرهای جرمی تنظیمشوندهی چندگانه نصب شده در سازه پرداخته شود. بدین منظور از یک ساختمان 10 طبقهی بتنی خوش تعریف در پژوهشهای معتبر گذشته و بکارگیری نتایج آن و همچنین استفاده از الگوریتم ترکیبی برای TMDs و MTMDs مسئله مذکور بهینهسازی شده است. به ویژه در این پایاننامه به بررسی عملکرد لرزهای خطی و غیر خطی خانوادهای از این میراگرها در حالت کنترل فعال و غیر فعال و مقایسهی نتایج حاصله با یکدیگر پرداخته شده است. در حل این مسئله کمترین تغییرمکان جانبی بام سازه به عنوان تابع هدف و پارامترهای میراگرهای جرم متوازن به عنوان متغیرهای مسئله بهینهسازی در نظر گرفته شدهاند. در این پژوهش گسترهی وسیعی از میراگرهای جرمی تنظیم شونده چندگانه فعال در طبقات مختلف (موازی) و در بام سازه (سری) با تأثیر دادن عوامل مختلف مانند تعداد ATMDها، رکوردهای مختلف زلزله و ... بر تغییر مکان جانبی، دریفت، برش پایه، برش طبقات و زمان آرامش بررسی شده است. بیشترین کاهش تغییرمکان جانبی طبقات سازه با استفاده از میراگر جرم متوازن چندگانه غیرفعال کمتر از 37% و کمترین تغییرمکان جانبی طبقات سازه با استفاده از میراگر جرم متوازن فعال چندگانه بیشتر از 87% میباشد.
