امروزه به دلیل رشد روز افزون جمعیت تغییر پوشش/کاربری نامتناسب اراضی یکی از مسائل اساسی جهانی است که دارای تبعات متعددی است. اثرات نسبی پوشش های مختلف روی کیفیت و کمیت آب های زیرزمینی هنوز به خوبی شناخته نشده است که بایستی با جزئیات بیشتر مورد بررسی قرار گیرد. هدف اصلی از این مطالعه، تاثیر تغییرات مختلف پوشش/کاربری اراضی بر کیفیت و کمیت آب زیرزمینی بوده است. دشت مهران با مساحت 317 کیلومتر مربع درجنوب غربی استان ایلام به عنوان منطقه مورد مطالعه انتخاب گردید. جهت تهیه نقشه پوشش/کاربری اراضی از تصاویر ماهوره لندست مربوط به سالهای 2000 و 2015 استفاده گردید. به منظور بررسی این تغییرات با کیفیت آب زیرزمینی از آمار کیفی پارامترهای EC،TDS و TH در بازه زمانی 1394-1379 استفاده گردید. نتایج این مطالعه بیانگر این است که تغییرات پوشش/کاربری اراضی، بویژه افزایش اراضی مسکونی و کشاورزی آبی و دیم هر کدام به ترتیب به میزان 37 ، 740 و 612 هکتار، بخصوص در شمالغرب و غرب منطقه که دارای زمینهای حاصلخیز و جمعیت بالایی میباشد با بهرهبرداری بیش از حد از آبهای زیرزمینی، زمینه را برای کاهش کیفیت و کمیت سفره های آب زیرزمینی فراهم ساخته است. بطوری که میانگین کاهش تراز آب زیرزمینی بطور سالانه 80 سانتیمتر میباشد، که این افت با کاهش کیفیت در برخی پارامترها همراه بوده است.
