کاربری اراضی به معنی نوع استفاده از زمین برای رفع نیازهای انسان است و از اساسی ترین عواملی می باشدکه انسان از طریق آن محیط زیست را تحت تأثیر قرار می دهد. بنابراین بررسی تغییرات کاربری و پوشش اراضی نه تنها برای جلوگیری از وقوع آن بلکه جهت مدیریت و برنامه ریزی امری ضروری است. پژوهش حاضر با هدف مدلسازی تغییرات کاربری اراضی/پوشش و نیروهای محرک آن در منطقه مورد مطالعه انجام شد که تغییرات کاربری اراضی توسط تصاویر ماهواره ای و سیستم اطلاعات جغرافیایی آشکارسازی و پیش بینی می شود. بدین منظور تصاویرسنجنده سال های 2020 ،1990،2010 ماهواره لندست تهیه شدند. تصاویر ماهواره ای از نظر خطاهای هندسی و رادیومتری مورد بررسی قرارگرفتند. به این ترتیب در منطقه مورد پژوهش شش کلاس کاربری اراضی مشخص شدند و برایسالهایموردمطالعه نقشهکاربریاراضیآمادهشد. نتایج حاصل نشان داد که به مقدار 62/31248 هکتار طی 30 سال گذشته، تغییرکاربری اراضی رخ داده است. همچنین بررسی اثرعوامل فیزیوگرافی و انسانی توسط مدل رگرسیون لجستیک ، بیانگر رابطه مستقیم بین تغییرات کاربری اراضی با جهت شیب بود، درصورتی که تغییرات کاربری اراضی با عوامل درصد شیب، ارتفاع از سطح دریا، فاصله از جاده، فاصله از مناطق مسکونی و فاصله از منابع اب دارای رابطه عکس بود. جهت پیش بینی تغییرات کاربری اراضی در سال های2030 و2040 از مدل CA-Marco که تلفیقی از مدل سلول های خودکار و زنجیره مارکوف می باشد استفاده شد، برای اعتبار سنجی مدل از نقشه کاربری اراضی سال 2020 استفاده شد و ضریب کاپای 49/95 درصد به معنی توانایی بالای مدل در شبیه سازی تغییرات کاربری در آینده می باشد.
