به منظور ارزیابی اثرات جاده جنگلی بر پوشش گیاهی و برخی خصوصیات خاک جادهای به طول 400 متر انتخاب شد. نوع و تعداد زادآوری گونههای درختی و درختچهای در قطعات نمونهی 100 مترمربعی و نوع و درصد پوشش گونههای علفی با استفاده از روش حداقل سطح در قطعات نمونهی 64 مترمربعی ثبت شد و با استفاده از آنالیز دو طرفه گونههای شاخص، پوشش علفی به صورت دو گروه طبقهبندی شد. نمونههای خاک در هر قطعه نمونه از عمق صفر الی 10 سانتیمتری برداشت شدند و برای تعیین مهمترین عوامل خاکی تغییرپذیر و تبیین روابط بین ترکیب گونهای و عوامل خاکی، آنالیزهای آماری چندمتغیرهی PCA و CCA و همچنین روش تجزیهی واریانس بهکار برده شد. طبق نتایج، ترکیب گونهای قطعات نمونهی نزدیک جاده با قطعات نمونهی داخل جنگل متفاوت بوده و در دو دستهی مجزا گروهبندی شدند. درصد رطوبت، رطوبت اشباع، رس، تخلخل و کربن آلی در قطعات نمونه نزدیک جاده کاهش یافته، ولی بر مقدار شن، سیلت، وزن مخصوص ظاهری و اسیدیته این منطقه افزوده شده است. از بین زادآوریهای ثبت شده، فراوانی توسکای ییلاقی اختلاف معنیداری را بین لبه جاده و داخل جنگل نشان داد. یافتههای این تحقیق نشان داد جادهها بهطور مؤثری بر بومسازگانهای مجاور اثر میگذارند و لازم است که تا حد ممکن در هنگام احداث جادههای جنگلی از شدت تخریب و بهم اختلال کاسته شود.
