جادهسازی در زیستبومهای جنگلی قابلیت ایجاد تغییر در ترکیب پوشش گیاهی، تنوع زیستی و ویژگیهای خاکی را دارد. برای بررسی تغییر جوامع گیاهی ناشی از جادهسازی در زیستبومهای جنگلی زاگرس جادهای به طول دو کیلومتر در دو توده شاخهزاد و شاخه و دانهزاد واقع در منطقه بانکول استان ایلام انتخاب شد. در مجموع 12 ترانسکت با فواصل مختلف عمود بر محور جاده پیاده شدند. در روی هر ترانسکت در فواصل 20، 50 و 100 متری از حاشیه جاده نمونههای گیاهی و خاکی در 72 قطعه نمونه 20×20 متری برداشت شدند. به منظور بررسی روابط پوشش گیاهی و ویژگیهای فیزیکو - شیمیایی خاک از تحلیل تطبیقی متعارف (CCA) و همچنین برای گروهبندی گونههای گیاهی از تحلیل دوطرفه گونههای شاخص (TWINSPAN) استفاده شد. برآورد تنوع و غنای گونهای با استفاده از شاخصهای تنوع سیمپسون، شانون - واینر، مارگالف، منهینیک و یکنواختی پایلو انجام شد. بر اساس نتایج بدست آمده ترکیب گونهای قطعات نمونه نزدیک جاده با قطعات نمونه داخل جنگل متفاوت بوده و در دو دسته مجزا گروهبندی شدند. نتایج نشان داد که بیشترین میزان کربن آلی، درصد آهک، درصد رطوبت اشباع و پتاسیم قابل جذب در فاصله 100 متری در توده شاخه و دانهزاد و فسفر قابل جذب نیز در همین توده در فاصله 50 و 100 متری از جاده بیشترین مقدار را نشان داد. همچنین بیشترین میزان شوری، نیتروژن کل و وزن مخصوص ظاهری در توده شاخهزاد و در فاصله 20 و 50 متری از جاده قرار داشت. براساس نتایج بدست آمده شاخصهای تنوع گونهای در هر دو توده در فاصله 100 متری از جاده بیشترین مقدار را نشان دادند. در کل نتایج این تحقیق پیامدهای منفی جادهسازی در این زیستبوم را از لحاظ تغییرات تنوع گیاهی و ویژگیهای فیزیکو - شیمیایی خاک نشان داد.
