آیه یکصد و پنجم سوره توبه بیانگر آن است که اعمال انسان ها در مرأی و منظر خداوند متعال، پیامبر گرامی اسلام و مؤمنان است. بر این اساس عالمان شیعه معتقدند: اعمال انسان ها در روزهای خاصّی به محضر خداوند متعال، رسول گرامی و امامان معصوم(ع) عرضه می شوند و همچنین اهل سنّت بر این باورند: اعمال انسان ها در روزهای خاصّی، به محضرخداوند متعال، پیامبران، پدران، مادران و اموات عرضه می شوند. تحقیق پیش رو با روش توصیفی-تحلیلی و استفاده از منابع کتاب خانه ای و نرم افزاری و با رویکردی به آیه یکصدوپنجم سوره توبه به تحلیل بحث مورد نظرپرداخته است. نتایج حاصله از تحقیق نشان می دهد، عرض اعمال دارای ادله نقلی مانند: آیات، روایات، شهادت بر اعمال، لزوم وجود میزان، استغفار، هدایت باطنی، سرنوشت انسان، مسأله ظهور و براهین عقلی مانند: تولید ابدان متعدد توسط روح انسان کامل، عقل مستفاد و تأسیس مدینه فاضله و همچنین دارای آثاری مانند: شرم از انجام اعمال قبیح، ایجاد انگیزه در تقوا پیشگی، فرح پیامبر و امامان معصوم(ع)، دعا برای شیعیان و طلب زیادت اعمال برای آنان از محضر خداوند متعال توسط اولیاء الهی می باشد.
