این پژوهش با هدف شناخت ابعاد مختلف تعارض در تعاملات اجتماعی و ارائه راهبردهای افزایش توانایی مدیریت آن با بهرهمندی از آیات قرآن به عنوان کتاب هدایتگر انسان، به روش توصیفی_تحلیلی و با استناد به آیات قرآن نگاشته شده است. یافتهها نشان میدهد تمامی ابعاد تعارض به طور واضح و با فراوانی قابل ملاحظه در آیات قران مورد توجه قرار گرفته است. تبیین مرحله به مرحله تعارض در آیات قرآن، تبیین قرآنی سبکهای تعارض، و ارائه راهبردهای قرآنی برای دفع و رفع تعارضات ارتباطی از دستاوردهای پژوهش حاضر است. نتیجه آنکه قرآن کریم مسأله تعارض در روابط را پذیرفته و آن را نتیجه طبیعی و اجتنابناپذیر تفاوتهای ذاتی انسانها میداند. در آیات قران چهار نوع تعارض مورد توجه قرار گرفته است. و سبکهای پنجگانه مدیریت تعارض به خوبی قابل شناسایی است. قرآن برای افزایش توانایی دفع و کنترل آن: حقیقتجویی و حقیقتخواهی، خودآگاهی، خوددرمانبخشی، و عقلگرایی؛ و برای رفع و حل تعارضها: مذاکره، میانجیگری، و داوری را پیشنهاد نموده است. بکارگیری صحیح و به موقع این راهبردها میتواند تعارض را از حالت یک رویداد مخرب و آسیبزا به حالت فرصتی برای بهرهمندی از نظرات و تفاوتهای بینفردی تبدیل نماید.
