عدم تعیین زمانی برخی مقولات تکوینی و تشریعی و اخفای آنها از سوی خداوند متعال، مانند: زمان مرگ، وقوع قیامت، نماز وسطی، ساعت استجابت دعا در روز جمعه و همچنین شب قدر، دارای آثار بسیار مهمی در وجود انسان است. مقاله حاضر به روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به آیات قرآن کریم و روایات معصومین(علیهم-السَّلام)، مسأله اختفای شب قدر در میان شبهای ماه مبارک رمضان به طور عام و شبهای نوزدهم، بیست ویکم و بیستوسوم آن ماه به طور خاص را مورد بررسی قرار داده و آثاری را بر اختفای مذکور مترتب دانسته است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که اختفای زمان دقیق شب قدر، برای مؤمنان به آن، میتواند آثاری همچون تمسک به سیره معصومین(علیهمالسّلام)، مصونیت از عجب، به نظم درآوردن نفس، اجتهاد در عبادت را به بار آورد که همه آنها در جهت ارزشبخشی به نفوس بشری، تربیت و تعالی آنها در مسیر هدایت الهی معنا مییابد.
