تفسیر صحیح آیات قران،همواره و در طول تاریخ، یکی از ضرورتهای جامعه اسلامی به حساب می آید.لازمه تفسیر صحیح،پایبندی و تسلط بر علوم و قواعد مختص به آن است.در میان علوم قرآن،اولین علمی که تکون یافت،علم قرائت الفاظ قران بود.این علم که از دیرباز مورد توجه مفسران قرآن بوده،علاوه بر اصول و قواعد قرائت؛اشکال مختلف قرائت کلمات را بررسی می کند،تا با توجه به ساختار کلام و سیاق جمله و سازگاری در معنا،بهترین و صحیح ترین قرائت را انتخاب کند.بر این مبنا،پژوهش حاضر بر اساس گردآوری داده ها و با روش توصیفی،تحلیلی موارد اختلاف قرائات در سوره طه را بر اساس قرائت قراء سبعه و اختلاف آنها با قرائت حفص بررسی نموده است.با بررسی موارد اختلاف قرائات سوره طه دانسته شد که در این سوره 27 آیه دارای اختلاف قرائت هستند. از این تعداد 18 مورد آن در معنا اثر داشته و 9 مورد آن تغییری در معنا ایجاد نکرده اند.و یک مورد تفسیری متفاوت از آیه ارائه می دهد.البته این تغییرات معنایی،در نهایت مفهوم یکسانی را از آیه ارائه می دهند و گاهی در حد تغییرات بسیار جزیی است،و در اصل معنای آیه تاثیر گذار نبوده است.یافته های این پژوهش،حاکی از آن است که از طریق بررسی سیاق آیات،سازگاری معنایی میان آیات،قواعد صرفی و نحوی و مواردی از این قبیل،می توان محقق را به قرائت صحیح که همان قرائت مشهور است،رهنمون ساخت.
