این نوشتار، به منظور دستیابی به واژگان قرآنی حوزه تربیت و حوزههای معنایی آن از رویکرد همزمانی استفاده کرده است. این پژوهش، به روش اسنادی و کتابخانهای و به شیوهای تحلیلی از نوع تحلیل معناشناسانه تدوین یافته است. لذا روش انجام این پژوهش توصیفی- تحلیلی است. پژوهش موجود با در نظر گرفتن واژه تربیت و حوزههای معنایی آن در قرآن کریم سعی در تبیین این مفهوم دارد. از این رو، ابتدا حوزههای معنایی تربیت در دو محور مربی (تربیت کننده) و متربی (تربیت شونده) بررسی و پس از استخراج واژگان کلیدی هر حوزه براساس نص آیات قرآن کریم، به ترسیم شبکه معنایی آن در قرآن کریم پرداخته است. در این شبکه مشاهده میشود که برخی از واژگان حوزه مربی در عین اینکه در نص آیات قرآن کریم در یک مرتبه به عنوان مربی مطرح شده اند، در مرتبهای دیگر، در همان نصوص آیات، نقش متربی را دارند. تنها واژه جلاله الله است که در این شبکه نقش ثابتی داشته و در راس واژگان حوزه مربی خودنمایی نموده و بر کل واژگان شبکه احاطه کامل دارد. آنچه در نهایت در این شبکه، به روشنی قابل دستیابی است، اینکه از بین واژگان حوزه مربی در قرآن کریم، توجه قرآن بر واژه الله است و در بین واژگان حوزه متربی، توجه بر واژه انسان است.
