تفسیر المنار یکی از پرآوازهترین تفاسیر معاصر اهل سنت میباشد؛ این تفسیر توسط "محمد عبده" و شاگردش "رشید رضا" به شیوهی اجتماعی و تربیتی نگاشته شده است که از جانب پژوهشگران به طور گسترده موردتوجه قرارگرفته و نقد و بررسی شده است، اما علی رغم تربیتی بودن آن جنبهی تربیتی آن مغفول واقع شده است؛ صاحب این تفسیر مانند سایر کسانی که در زمینهی تربیت فعالیت کردهاند دارای رویکردها و مبانی تربیت مختلف فردی، اجتماعی و سیاسی است که از طریق بررسی این تفسیر قابلمشاهده است؛ برخی از مبانی تربیتی صاحب المنار میتوان به لزوم رعایت اعتدال در تربیت، لزوم استمرار در تربیت، لزوم تدریجی بودن تربیت، مقدم بودن تربیت دینی، فطری بودن تربیت، هدفمندی تربیت اشاره کرد؛ از رویکردهایی تفسیر المنار برای تربیت مطرح کرده است میتوان به رویکرد موعظه محور، رویکرد قصه محور، رویکرد گفتگو محور اشاره کرد؛ همچنین به دلیل نگاه جامع صاحب المنار به تربیت علاوه بر اینکه عناصر اساسی تربیت مورد توجه قرار گرفتهاند، به قلب و بیمارهای آن توجه داشته و برای تربیت آن نیز رویکرد خاصی داشته است.
