یکی از مکاتب ادبی پرطرفدار معاصر، رمانتیسم است که ابتدا در اروپا ظهور کرد سپس در ادبیّات سایر ملل رسوخ یافت. این مکتب در گام نخست به مسایل شخصی افراد میپرداخت امّا به خاطر اوضاع نامناسب سیاسی و اجتماعی به تدریج از حالت فردگرایانه به سمت اجتماع سوق یافت و حالتی جامعهگرا و انقلابی به خود گرفت. رمانتیسم جامعهگرا به جامعه و مسایل مربوط به آن میپردازد و درصدد آزادی وطن و برقراری نظم و عدالت در آن و شورش علیه کسانی است که این آزادی را به تاراج بردهاند. ادبیّات معاصر عربی و فارسی نیز از این گرایش بیبهره نبوده است. فاروق جویده، شاعر معاصر مصری و فرّخی یزدی سراینده معاصر ایرانی، از جمله شاعرانی هستند که اشعار آنان دارای چنین صبغهای است. پژوهش حاضر بر آن است تا با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی و تطبیق برجستهترین مؤلفههای رمانتیسم جامعهگرا در شعر این دو شاعر بپردازد. بر اساس یافتههای این پژوهش، مسائل رمانتیستم جامعهگرا یا انقلابی در شعر این دو شاعر، حجم زیادی از دیوانهای ایشان را در برمیگیرد. از جمله مضامین مشترک جویده و فرّخی، ناسیونالیسم، آزادی و ... است. در این مقایسه، اشتراکات فروانی یافت میشود و این امر، نشان دهنده نزدیکی فکر و عقیده دو شاعر است و تفاوت آنها تنها، در مسائل جزئی در بحث آزادی و وطن است که فرّخی، در این زمینه، مباحث بیشتری را بیان کرده و در آنها از الفاظی قاطعتر مدد میجوید.
