حرف اضافه «نه» یکی از حروف اضافه پرکاربرد در متون ادبی گورانی است که در هیچ کدام از گویشهای متداول کُردی و سایر زبانهای ایرانی رایج نیست. این حرف اضافه که مختص آثار مکتوب کُردی گورانی است، نسبت به سایر حروف اضافۀ این زبان، دارای گسترۀ معنایی وسیعتری است. پژوهش حاضر به بررسی کاربرد حرف اضافه «نه» در کُردی گورانی، با روش توصیفی-تحلیلی پرداخته و با هدف نشان دادن ساختار شعاعی شبکۀ معنایی این حرف اضافه از الگوی چندمعنایی سامانمند تایلر و ایوانز(2003) بهرهگرفته است. برای دستیابی به این هدف، با بررسی موارد کاربرد حرف اضافه «نه» در ابیات مربوط به داستان بیژن و منیژه از شاهنامه کُردی الماسخان و انواع حرف اضافه در کتابهای دستور زبان کُردی به تحلیل شناختی حرف اضافه «نه» پرداخته شد. یافتههای تحقیق نشان میدهد که حرف اضافه «نه» از حروف اضافۀ مکانی است که معانی مختلفش در ابیات مورد بررسی دارای شبکۀ معنایی منسجم و نظاممند است. در شاهنامۀ الماسخان کندولهای معانی این حرف اضافه، به صورت شبکۀ معنایی شعاعی و در خوشههای معنایی «ظرفیت»، «اتصال و الصاق»، «ابتدا و منشأ»، «استعلاء» و «مجاوزت» همگی مفاهیمی مکانی هستند که حول مفهوم کانونی قرار میگیرند و مفاهیم فرعی دیگری نیز از این خوشهها منبعث میشود.
