زبان کردی چهار گویش اصلی کرمانجی، سورانی، اورامی - گورانی و کردی جنوبی دارد. کردی جنوبی، شامل زیرگویشهای متعددی است که در نکات دستوری و صرفی دارای اشتراکات و تفاوتهایی هستند که این گویشها را از هم متمایز میکند.در این پژوهش که به شیوۀ کتابخانهای و تحلیلی انجام شد، انواع حروف اضافۀ ساده در زبان کردی جنوبی با تکیه بر سه گویش فیلی، کلهری و خزلی، بررسی و تحلیل ده است و نتایج پژوهش نشان داد کاربرد حروف اضافه در گویشهای مورد بحث، با توجه به همخانواده بودن این گویشها، دارای اشتراکات اندکی در کاربرد بعضی حروف مثل «تا» (در هر سه گویش همین حرف که در زبان فارسی نیز وجود دارد، به کار میرود) و «به»: (در هر سه گویش از حرف «وَه» استفاده میشود؛ با این تفاوت که در کلهری علاوه بر «وَه»، از دو حرف «پی» و «لی» و در گویش خزلی نیز به جز «وَه»، از حروف «وهن/ ئهن» و «بِن» هم استفاده میشود) میباشند و نیز وجود تفاوت در کاربرد برخی دیگر از این حروف اضافه مثل «در» و «از»، بهطور مشترک، (فیلی: «دَه»، کلهری:«لَه»، خزلی: «یَه»)، «با»: (فیلی: «وَه»/ «وهرد»، کلهری: «وهل»، خزلی: «ئهول») و ... قابل ملاحظه است.
