افزایش آلایندهها و دیاکسید کربن ناشی از مصرف سوختهای فسیلی در اتمسفر باعث نگرانیهای جدی در مورد اثر گلخانهای این گاز و گرمایش زمین شده است. پژوهش در زمینه سوختهایی با انتشار دیاکسید کربن کمتر، بویژه با درصد کربن پایین و یا ازمنابع تجدیدپذیر طبیعی، موضوع پژوهشهای زیادی بوده است. در این میان دیمتیل اتر (DME) به دلیل خواص زیست محیطی مطلوب خود توجه زیادی را جلب کرده است. با این حال بحث بیشتر مربوط به پاکیزگی این سوخت از نظر انتشار آلایندهها بوده و انتشار دیاکسید کربن از آن کمتر بررسی شده است. در کار حاضر پتانسیل کاهش انتشار دیاکسید کربن در صورت جایگزینی سوختهای کنونی با دیمتیل اتر به عنوان سوخت پاک بررسی میشود. همچنین با توجه به ضریب انتشار دیاکسید کربن DME در مقایسه با دیگر سوختها، امکان استفاده از دیاکسید کربن و خوراکهای تجدیدپذیر برای تولید آن به منظور کاهش انتشار دیاکسید کربن، حفاظت از منابع هیدروکربنی و پتانسیل کاربرد آن در پیلهای سوختی نیز مورد بررسی قرا میگیرد.
