محسن منصوری

سابقه و هدف: رنگ‌های آزو یکی از بزرگ‌ترین آلاینده‌های منابع آبی است که از پساب صنایع نساجی، کاغذ سازی و ... وارد منابع آب می‌گردد. خاصیت سرطان زایی این ماده و از طرفی پایداری این رنگ‌ها به دلیل ساختار آروماتیکی آنها، ضرورت استفاده از روش‌های اکسیداسیون پیشرفته برای تخریب آن را بسیار زیاد کرده است. در این مطالعه تخریب فوتوکاتالیستی اسید اورانژ 7 با استفاده از کامپوزیت زئولیت ZSM-5/TiO2 انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه، کامپوزیت زئولیت ZSM-5/TiO2 برای استفاده در تخریب فوتوکاتالیستی اسید اورانژ 7 سنتز شد و توسط آنالیز‌های XRD، FTIR،BET،SEM و EDS مورد مشخصه یابی قرار گرفت و پس از تعیین مشخصات، تاثیر pH، محتوای اکسید تیتانیوم، مقدار کاتالیست، غلظت رنگ،مقدار اکسید کننده قوی پروکسی مونو سولفات،توان لامپ و ارتقاء دهنده مورد برسی قرار گرفت.ودرانتها به بررسی سنتیک جذب پرداخته شد. یافته‌ها: تصاویر SEM نشان داده بود که توزیع مناسبی از نانوذرات TiO2 بر روی زئولیت انجام شده است. همچنین اندازه ذرات برابر با nm42بدست آمد. آنالیزهای FTIR،XRD نیز حضور اکسید تیتانیوم را بر روی زئولیت تایید کرد. نتایج حاصل از BET نشان می‌دهد افزودن نانوذرات TiO2 به زئولیت منجر به افزایش سطح ویژه، میانگین اندازه حفرات و حجم خالی کاتالیست شده است. توجه به نتایج حاصل از آنالیز EDS، وجود مقادیر بالای عناصر شامل O و Siبا درصد وزنی 62.15و23.67به صورت شاخص بر روی جاذب زئولیتZSM-5 /TiO2 نشان می‌دهد. نتایج آزمایش‌های تخریب نشان می‌دهد که بهترین شرایط عملیاتی برابر با 3pH=، دوز کاتالیست 10mg، دوز پروکسی مونو سولفات 50mg در زمان 120 دقیقه است و بر روی عملکرد تخریب فوتوکاتالیستی بیشترین تاثیر را دارد. استنتاج: فوتوکاتالیست زئولیت/TiO2(200) با درصد اجزای بهینه، می‌تواند گزینه مناسبی برای کاربردهای اکسیداسیون پیشرفته رنگ‌های ازو مانند اسید اورانژ 7 در حضور فعال ساز پروکسی مونوسولفات است.