این مطالعه با هدف بررسی نقش مزوفون خاک در شناسایی سریع و کم هزینه لکههای دارای زادآوری و بدون زادآوری دانهزاد بلوط ایرانی در اکوسیستم جنگلی بلوط زاگرس انجام شد. سؤال اصلی این تحقیق این است که چرا با وجود حفاظت بلندمدت، برخی از نقاط دارای تعدادی زادآوری مناسب و برخی نقاط با وجود حضور درختان مادری، بدون زادآوری (یا با زادآوری خیلی کم) هستند. در شرایط فیزیوگرافی یکسان، 30 لکه 100 متر مربعی دارای زادآوری و 30 لکه بدون زادآوری یا دارای زادآوری کم در منطقه حفاظت شده دالاب (شهرستان ایلام) تعیین شد. مزوفون خاک با نمونه برداری از خاک لکهها و با استفاده از قیف برلیز استخراج و شناسایی شدند. نمونه های خاک برای بررسی مزوفون خاک به طور تصادفی در هر قطعه نمونه از عمق 0 تا 20 سانتیمتری جمع آوری شد. بر اساس رستهبندی CCA لکههای دارای زادآوری و بدون زادآوری که به ترتیب الگوی کپهای و یکنواخت درختان مادری بلوط را بر اساس شاخص جانسون و زایمر نشان دادند، بر اساس خصوصیات ادافیکی به دو گروه مجزا تفکیک شدند. در این رابطه لکههای با الگوی کپهای درصد رطوبت اشباع، فسفر فراهم، پتاسیم فراهم، رس، ماده آلی، ازت کل و ظرفیت تبادل کاتیونی بیشتری نسبت به الگوی تصادفی به سمت یکنواخت درختان دانهزاد بلوط داشتند. نتایج نشان داد که تعداد مزوفون خاک در الگوی پراکنش کپهای (با زادآوری بیشتر) نسبت به الگوی یکنواخت (با زادآوری کمتر) بالاتر بود.