محمد نقدی

با شروع از چند جواب آزمایشی برای ٤- و ٧- فرم قدرت- میدان در ابرگرانش ١١- بعدی روی AdS_4×S^7/Z_k و با حفظ هندسه اصلی بدون تغییر، از حل معادلات حرکت و اتحادها، چند اسکالر و شبه اسکالر بی جرم، بعنوان موجودات بطور کامل جایگزیده (اینستنتون) یا بطور جزئی جایگزیده (دیوار قلمرو در اینجا) در حجم فضای AdS_4 اقلیدسی، متناظر با عملگرهای مرزی با بعد همدیس- 3 بدست می آوریم. در واقع، برای جوابهای اول، وقتی غشاءهای اضافه شونده در جهتهای جهان- حجم دقیقا" موازی (پادموازی) با غشاءهای-M2 زمینه هستند، ابرتقارن کاملا" حفظ (شکسته) می شود و پس کنش رو فضای زمینه داریم (تحت شرایط خاصی نداریم) و جوابهای حاصل را می توان بعنوان افت و خیزهایی روی زمینه اصلی نیز در نظر گرفت. جواب آزمایشی دوم را می توان منتسب به یک پادغشای- M5 پیچیده شده حول شش مختصهCP^3 فضای داخلی، منتج در اینستنتون های در حجم و نظریه دوگان مرزی، و جواب آزمایشی سوم را منتسب به یک پادغشای- M5 پیچیده شده حول سه مختصه CP^1×S^1/Z_k فضای داخلی و سه مختصه فضای خارجی به موازات زمینه، با تعبیری بعنوان دیوار قلمرو و پروفایلی بصورت تک قطبی- اینستنتون در امتداد افق، در نظر گرفت. در ضمن، در مورد اول با شکست ابرتقارن و دوم و سوم، نظریه حاصل برای پادغشاءهاست و دوگان های مرزی با توجه به قواعد تناظر 〖AdS〗_4/〖CFT〗_3 ، از جمله استفاده از تطابق طیف و تقارن ها، در اولی با تعویض نمایشهای 8_s و 8_v از SO(8) بترتیب برای ابربارها و اسکالرها و در دومی و سومی با تعویض نمایشهای 8_s و 8_c بترتیب برای ابربارها و فرمیونها در مدل آهارونی- برگمن- جفریز- مالداسنا (ABJM) محقق می شوند.