مریم نقیب زاده

مقدمه شناسایی عوامل موثر بر افزایش نوروتروفین‌ها در مغز، هدفی مهم برای سلامت و عملکرد مغز است. شواهدی از فواید بالینی فعالیت ورزشی طولانی‌مدت بر عملکرد مغز وجود دارد. با این وجود اثر شدت‌های مختلف تمرینی بر مغز مشخص نیست. از این رو هدف این پژوهش مقایسه اثر دو روش تمرین تناوبی شدید و تداومی بر بیان ژن نوروتروفین‌ها در هیپوکامپ موش C57BL/6 می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی،30 سر موش نر نژاد ‌ C57BL/6به‌طور تصادفی به 3 گروه کنترل، تمرین تناوبی شدید و تمرین تداومی تقسیم شدند. موش‌ها در گروه‌های تمرینی به مدت 8 هفته و 5 جلسه در هفته بر روی تردمیل دویدند. تمرین تناوبی شامل اجرای وهله تمرینی 2 دقیقه‌ای با شدت 90-85 درصد حداکثر سرعت همراه با دوره‌های استراحتی فعال 1 دقیقه‌ای با شدت 60-50 درصد حداکثر سرعت و تمرین تداومی شامل اجرای تمرین با شدت 75‌-70 درصد حداکثر سرعت بود. میزان بیان ژن‌هایBDNF، GDNF و NGF با استفاده از روش Real time-PCR در هیپوکامپ اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS V 16 و روش آماری تحلیل واریانس یک طرفه (P<0.05) تحلیل شدند. نتایج: نتایج این پژوهش نشان داد که میزان بیان ژن‌هایBDNF و GDNF در گروه تمرین تناوبی نسبت به تمرین تداومی افزایش معنی‌داری داشت (p<0.05) و NGF در دو گروه تمرینی افزایش داشت ولی میزان بیان آن در دو گروه با هم تفاوت معنی‌داری نداشت (P >0.05). نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که تمرین تناوبی با بهبود بیشتر بیان ژن نوروتروفین‌ها نسبت به تمرین تداومی در هیپوکامپ تاثیر نوروپروتکتیو بیشتری داشت.