مریم نقیب زاده

مقدمه: بیماری آلزایمر (AD) یک بیماری عصبی پیشرونده و علت اصلی زوال عقل مرتبط با سن است که با اختلال عملکرد شناختی و اختلال در حافظه مشخص می‌شود. در حال حاضر ، هیچ درمانی برای AD با دارو درمانی وجود ندارد. مداخلات غیر دارویی مانند فعالیت ورزشی و گیاهان دارویی به طور گسترده‌ای برای درمان AD مورد استفاده قرار گرفته است، اما مکانیسم‌های مولکولی و بیولوژیکی خاص به خوبی درک نشده است. مطالعه حاضر با هدف اثربخشی تمرین هوازی و رزوراترول (RSV) بر بیان Wnt و β-Catenin مدل موش AD انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، 35 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به پنج گروه کنترل (NO)، AD، آلزایمر-تمرین (ADT)، آلزایمر-رزوراترول (ADRSV) و آلزایمر-تمرین-رزوراترول (ADTRSV) تقسیم شدند. گروههای ADRSV و ADTRSV طی دوره مداخله روزانه 20 میلی‌گرم RSV را به صورت خوراکی دریافت کردند. برنامه تمرین هوازی شامل دویدن روی تردمیل با سرعت 18-6 متر در دقیقه، پنج روز هفته به مدت هشت هفته اجرا شد. بیان ژن به روش Real time-PCR اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری p0.05 تجزیه شد. یافته‌ها: القای AD باعث کاهش معنی ‌داری در بیان Wnt و β-Catenin نسبت به گروه NO شد. تمرین و RSV باعث افزایش بیان Wnt و β-Catenin نسبت به گروه AD شد. همچنین افزایش معنی‌داری در میزان بیان Wnt و β-Catenin در گروه ADTRSV نسبت به گروه‌های‌ ADT و ADRSV مشاهده شد. نتیجه‌گیری: القای AD با کاهش بیان Wnt و β-Catenin همراه بود و فعالیت ورزشی هوازی و تجویز RSV این روند را بهبود بخشید. با توجه به اثر فعالیت‌بدنی و RSV، می‌توان از این دو روش درمانی برای بهبود بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی از قبیل AD استفاده کرد.