هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر یک دوره تمرین تناوبی ورزشی بر تابآوری، کیفیت زندگی، سطح کورتیزول و فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) در دانشآموزان پرخاشگر بود. روش تحقیق از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون–پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان پسر پرخاشگر مقطع متوسطه دوم شهر سرابله در سال تحصیلی 1404 بود. برای شناسایی نمونهها ابتدا معلمان دانشآموزان پرخاشگر را معرفی کردند و سپس پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992) در میان آنان اجرا شد. بر اساس نتایج، 20 نفر که نمره بالاتری در مقیاس پرخاشگری داشتند انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش (10 نفر) و کنترل (10 نفر) گمارده شدند. فرایند نمونهگیری و اجرای آزمونها در تابستان 1404 انجام شد. گروه آزمایش به مدت 8 هفته (سه جلسه در هفته، هر جلسه 45 دقیقه) تحت تمرینات تناوبی ورزشی قرار گرفت، در حالیکه گروه کنترل فعالیت ورزشی ساختارمند نداشت.برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی استفاده شد. همچنین، سطح کورتیزول (بزاقی) و BDNF با نمونهگیری و آزمونهای آزمایشگاهی سنجیده شد. دادهها با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و آزمون تحلیل کوواریانس یکمتغیره در نرمافزار SPSS نسخه 27 تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که تمرین تناوبی ورزشی موجب افزایش معنادار تابآوری و کیفیت زندگی و نیز کاهش سطح کورتیزول و افزایش سطح BDNF در گروه آزمایش شد (05/0p<) در مقابل، گروه کنترل تغییر معناداری در هیچیک از متغیرها نداشت. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که تمرین تناوبی ورزشی میتواند بهعنوان یک مداخله غیردارویی، کمهزینه و اثربخش در ارتقاء سلامت روانی–جسمانی نوجوانان پرخاشگر مورد استفاده قرار گیرد. این یافتهها میتواند مبنای مناسبی برای برنامهریزیهای آموزشی، درمانی و تربیتی در مدارس و مراکز مشاوره باشد.
