پیشگیری از جرم با محوریت ورزش از سطحی از محبوبیت و حمایت سیاسی برخوردار است، که علیرغم ادعاهای لاف زننده حامیان آن، موفقیت ناچیز آن کاملاً قابل توجیه نیست. بسیاری از برنامه های مبتنی بر ورزش برای جلوگیری از جرم و جنایت جوانان یا مشارکت جوانان در باندهای جنایتکاران هستند. در واقع، ورزش با چندین فعالیت دیگر (به عنوان مثال، آموزش، مربیگری، آموزش دینی، و داوطلبانه) همراه است که ممکن است باعث رشد اجتماعی مثبت در میان کودکان و جوانان شود. استراتژیهای پیشگیری از جرم تلاش کردهاند تا بر محبوبیت و مزایای فعالیتهای ورزشی برای ارتقای رشد جوانان و تأثیرگذاری بر عوامل خطر و تابآوری مجرمانه تمرکز کنند. متأسفانه، برنامههای مختلف پیشگیری از جرم مبتنی بر ورزش، که معمولاً جرایم جوانان را هدف قرار می دهند، در دو دهه گذشته، به ندرت مورد ارزیابی دقیق قرار گرفتهاند. در نتیجه، بسیاری از این برنامهها علیرغم اهداف بسیار بلندپروازانه پیشگیری از جرم، دلایل مبهم فعالیتهایشان و تقریباً فقدان شواهد مبنی بر تأثیر آنها بر جرایم جوانان، همچنان تأمین مالی میشوند.
