مریم نقیب زاده

زمینه این پژوهش با هدف اثربخشی تمرینات مقاومتی بر شاخص‌های عملکرد قلبی‌-عروقی و استرس ادراک‌شده در زنان سالمند انجام شد. روش روش مطالعه نیمه آزمایشی و با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. نمونه آماری شامل 20 زن سالمند 60 تا 75 ساله بود که به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند.گروه آزمایش به مدت 6 هفته، سه جلسه در هفته (شدت 60-70%) تمرین را انجام داد، در حالی که گروه کنترل فعالیت‌های روزمره خود را بدون مداخله ادامه داد. شاخص‌های قلبی‌-عروقی شامل فشار خون سیستولیک، فشار خون دیاستولیک، میانگین فشار سرخرگی، ضربان قلب استراحت و حاصل‌ضرب دوگانه، 48 ساعت قبل و بعد از دوره تمرینی اندازه‌گیری شد. همچنین برای سنجش استرس ادراک‌شده از پرسشنامه استرس ادراک‌شده کوهن استفاده گردید. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره در نرم‌افزار SPSS25 تحلیل شدند. یافته ها فشار خون سیستولیک، فشار خون دیاستولیک، میانگین فشار سرخرگی، ضربان قلب استراحت و حاصل‌ضرب دوگانه در گروه تمرین مقاومتی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کاهش یافت (05/0≥p). همچنین، نمرات استرس ادراک‌شده نیز در گروه تمرین مقاومتی به طور معناداری کاهش نشان داد (05/0≥p). بحث و نتیجه گیری بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر، تمرین مقاومتی منظم با شدت متوسط می‌تواند به عنوان یک مداخله ایمن و مؤثر برای بهبود شاخص‌های قلبی-عروقی و کاهش استرس ادراک‌شده در زنان سالمند به کار رود. این یافته‌ها نقش مهم تمرین مقاومتی را در ارتقای سلامت جسمانی و روانی سالمندان و همچنین کاربرد بالقوه آن را در برنامه‌های پیشگیری و توانبخشی قلبی برجسته می‌سازد.