مریم نقیب زاده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر یک دوره تمرینات مقاومتی بر شاخص‌های عملکرد قلب‌-عروقی (فشار خون سیستولیک، فشار خون دیاستولیک، میانگین فشار سرخرگی، ضربان قلب و حاصل‌ضرب دوگانه) و استرس ادراک‌شده در زنان سالمند بود. این پژوهش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زنان سالمند 60 تا 75 ساله بود که به روش داوطلبانه انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 10 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 6 هفته،3 جلسه در هفته، تمرینات مقاومتی با شدت متوسط (60 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه)که شامل حرکات پرس سینه، پارویی، پرس نظامی، فلکشن زانو، اکستنشن زانو، ساق پا را انجام دادند و گروه کنترل در این مدت به فعالیت‌های معمول خود ادامه داد. جمع آوری فشار خون و ضربان قلب 48 ساعت قبل و بعد از شش هفته تمرین مقاومتی(بعد از 5 دقیقه نشستن) صورت گرفت . داده‌ها با آزمون‌های آماری مناسب و در سطح معنی‌داری( 0.05 >P )تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد فشار خون سیستولیک، فشار خون دیاستولیک، میانگین فشار سرخرگی، ضربان قلب استراحت و حاصل‌ضرب دوگانه در گروه تمرین مقاومتی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کاهش یاف (p<0.05). همچنین، استرس ادراک‌شده نیز در گروه تمرین مقاومتی به طور معناداری کاهش نشان داد (p<0.01)، در حالی که در گروه کنترل تغییر قابل توجهی مشاهده نشد. بر اساس نتایج پژوهش حاضر، می‌توان نتیجه گرفت که یک دوره تمرین مقاومتی منظم و با شدت متوسط می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای ایمن و مؤثر در بهبود شاخص‌های قلبی-عروقی و کاهش استرس ادراک‌شده در زنان سالمند مورد استفاده قرار گیرد. این یافته‌ها بیانگر نقش مهم تمرینات مقاومتی در ارتقای سلامت جسمانی و روانی سالمندان و نیز کاربرد بالقوه آن در برنامه‌های پیشگیری و توانبخشی قلبی است.