مقدمه: چاقی به عنوان یک معضل بهداشتی جهانی، با تأثیرات منفی بر متابولیسم و بافت عضلانی، یکی از چالش‌های عمده سلامت عمومی است. این وضعیت می‌تواند منجر به التهاب مزمن، مقاومت به انسولین و اختلالات متابولیکی مختلف شود. تمرینات ورزشی و مکمل‌های تغذیه‌ای از جمله رویکردهایی هستند که برای مقابله با این مشکلات به کار گرفته می‌شوند. این تحقیق به بررسی تأثیر همزمان تمرین تناوبی با شدت متوسط (MIIT) و مکمل ایندول-3-پروپیونیک اسید (IPA) بر بیان میوکین‌ها و گیرنده‌های آنها در عضله نعلی موش‌های چاق مبتلا به مقاومت به انسولین ناشی از رژیم پرچرب می‌پردازد. هدف اصلی تحقیق تحلیل اثرات ترکیب این دو مداخله بر شاخص‌های متابولیکی، التهابی و ساختاری عضله بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه تجربی بر روی 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در 5 گروه (کنترل سالم، کنترل چاق، چاق+تمرین، چاق+مکمل و چاق+ترکیبی) انجام شد. چاقی با رژیم پرچرب (60٪ چربی) طی 12 هفته القا گردید و پروتکل مداخله‌ای به مدت 8 هفته اجرا شد. گروه تمرین از پروتکل تناوبی با شدت 60 تا 70 درصد VO2maxVO_2maxVO2max و بازیافت فعال 50 درصد VO2maxVO_2maxVO2max استفاده کردند. سطوح بیان ژن‌های IL15R، FGF21 و Itgb5 با روش Real-Time PCR اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری تحلیل واریانس یک‌طرفه، آزمون توکی و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معناداری 0/05 تحلیل گردید. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که ترکیب MIIT و IPA بیشترین اثر را در بهبود شاخص‌های مختلف و بازسازی ساختاری عضله داشت، از جمله بازگشت کامل بیان IL15R به سطح کنترل سالم و کاهش چشمگیر FGF21. همچنین، تغییرات چشمگیری در پروفایل مایوکینی و یکپارچگی ساختاری عضله در گروه ترکیبی مشاهده شد. نتیجه گیری: این نتایج نشان‌دهنده هم‌افزایی ترکیب تمرین و مکمل در بهبود عملکرد متابولیک و ساختاری عضله است و پیشنهادهایی برای مداخلات ترکیبی تغذیه‌ای-تمرینی در اختلالات متابولیک انسانی به همراه دارد.
